۱: ااااااااااااااااه ... من چه گناهي كردم كه هي بايد تورو ببينم؟
۲: خب منم خيلي خوشحالم كه تورو ديدم.
۱: پس منظورت اينه كه پايه ي همون بازي هميشگي هستي؟
۲:آخ جون ... باز تو شروع ميكني به مسائل چرت و پرت گفتن و منم هي دليل ميارم.
۱: چي ميشد دنيا يه ذره كمتر مسخره ميبود؟
۲: يعني ديگه نميخواي به مسخره بودن دنيا بخندي؟
۱:خب اگه خنديدن رو ازم بگيرن ديگه چيزي ندارم كه از دل سياهي باهاش بيرون بيام.
۲: پس سياهي رو دوست داري!
۱: منو بيار بيرون.
۲: دنيا رو همينجوري مسخره قبول كن.
۱: (يك شروع ميكنه به خنديدن)
۲: اما دنيا مسخره تر از اونه كه فقط بهش بخندي.
۱: خب اينم حسن مسخرگيشه ديگه ... اينقدر دليل مياري و پيش بيني ميكني كه ديگه فكر ميكني ناشده اتفاق ديگه اي غير از اوني كه ميخواي بيفته و هميشه هم يه اتفاق ميفته كه ثابت بشه بهت اين دنيا مسخره تر از اونه كه اينجوري كني باهاش.
۲: ولي من اينجوري كردن رو دوست دارم ... چون نميخوام مجبور باشم اونجوري كنم.
۱: اونجوريت همون معني قبليتو ميده يا باز يه اونه ديگه براي اونجوريت انتخاب كردي؟
۲: نه ... همون مچاله كردن صورت مسئله رو ميگم.
۱: پس وقتي مسئله ي مسخره اي توي زمين بازيه مسخره تر از خودش كه دنيا باشه بوجود بياد بايد مچاله ش كرد؟
۲: ولي من دنيا رو دوست دارم.
۱: اما من ديگه جايي براي كاغذهاي مچاله شدم ندارم.
۲: من اگه به جات بودم همه شونو ميسوزوندم.
۱: حتي اگه حجمشون به اندازه ي همون دنياي مسخره باشه؟
۲: (دو كم مياره و ميخنده)
۱: ولي ميگن با عشق هم ميشه از سياهي بيرون اومد؟
۲: آره راست ميگي ... به نظر منم چمن سبزه.
۱: ولي خب من يه بار از اوني كه اين حرفو بهم زد پرسيدم كه اين عشقت چي بود و اون سياهيت چي بود و اين به اون چه ربطي داره؟ ... كه ديدم اون دو تا روپوش سفيد معروف اومدن و دستهاشو بستن و انداختنش توي آمبولانس و بردنش.
۲: پس فقط ديوونه ها با عشق از سياهي بيرون ميان؟
۱: هووووو ... اينبار تو ازم سوال پرسيدي ... خب خره مگه ميشه همينجوري صاف و سيخ بشيني و لبخند بزني و بگي من محتوي مفهوم عشق هستم؟ ... معلومه كه تا ديوونگي نباشه عشقي نيست كه بخواي با اون مثلا از سياهي بيرون بياي.
۲: هو هو هو هو ... آرومش كن ... قرار نيست همه چي رو بجوي و بذاري توي دهن خواننده ها.
۱: خب اين يكي رو اگه اينجوري ميگفتم ممكن بود بد برداشت بشه و همه چي بريزه به هم.
۲: پس اونجوري گفتي ... ها؟ ... يعني عشق رو هم مچاله كردي و انداختي از پنجره بيرون؟
۱: اگه قرار بود بشه مچاله ش كرد جلوتر از من و تو اينكارو كرده بودن.
۲: قبول داري كه اين جوابت احمقانه است؟ چون هميشه هر كاري رو كه تو بتوني بكني اگه بخواي بايد بدون در نظر گرفتن هيچ چيز انجامش بدي.
۱: چي شد كه آسمون آبي افتاد روي چمن سبزي كه توي دنياي مسخره است؟
۲: ميدوني كه بايد بخندي؟
۱: پس سياهي رو چي كارش كنم؟ مغزم ازش پره پر شده ها؟
۲: اووووو ... جونت در بياد يه پله بپر بالا ... وقتي يه درياچه ي سياهه سياه ۲۰ مترمكعبي داشته باشي و توش شنا كني تنها چيزي كه دور و برت هست سياهيه ... حتي اگه زير آب بري ... ولي اگه يك كيلومتر بياي بالا چي ميبيني؟ فقط يه مربع خيلي كوچولو سياهه ... يا حتي يه نقطه.
۱: باز كه شدي برنامه ي شبكه ي دو ساعت دوازده ظهر.
۲: گفتم بخنديم. در مسخرگي دنيا همينقدر بسه كه نصيحت ها دربارش هم خنده داره ... ممكنه همون موقع اينجوري نباشه ولي بعدا حتما اينجوري ميشه.
۱: پس چجوري با هم دعوا كنيم؟
۲: (دو باز ميزنه زير خنده) دعوا رو من و تو نميكنيم ... نميگم همه بايد يك كيلومتر برن بالا ولي كسي كه چند متر هم بياد بالا بقيه آدما رو هم در اون سياهي ها شريك ميدونه و حداقلش اينه كه ميدونه هر كسي يه ۲۰ متر مكعب درياچه ي سياه براي خودش داره و اون موقع است كه ميتونه به تعادل برسه و زور نزنه هر جور شده تموم دنيا رو مچاله كنه و روزي سه وعده بزنه توي سرش.
۱: پس چرا با اينكه اين همه ميگيم هيشكي نميفهمه؟
۲:  خب چون كوبيدن مچاله هاي دنيا توي سرشون لذت بخش تره از زور زدن براي بالا رفتنه ... يا حداقل تلاشي كه لازم داره كمتره.
۱: باز تو چه خنگي هستي ... اينجوري ميگم اوني كه دنبال يه قانون خط كشي شده از اين مطلب ميگرده كه از آخرش به اين نتيجه نرسه كه اين به دردم نخورد و بعدش نياد فخش بده راحت بشه و الان براي چند ميكروثانيه بگه من يه چيزي فهميدم
۲: داري راست ميگي ... زير يه ثانيه بعد كلا يادش ميره كه سياه چي بود و چمن سبز چي ... بدو بدو ميره اول زير آب سياه و بعد تمام زورشو ميزنه دنيا رو مچاله كنه و بزنه توي سرش.
۱: واي واي واي ... صحنه هاشونو يادته؟ مياد بزنه توي سر خودش ولي اول توي سر تمام آدماي نزديكش ميزنه و وقتي همه رو لت و پار كرد خسته ميشه و ميگيره ميخوابه و فردا صبح دوباره تلاش ميكنه دنيا رو مچاله كنه و بزنه توي سرش ... دقيقا وقتي همه ي آدماي نزديكش به هوش اومدن.
۲: بابا من كه از همون اول ميگم اينقدر همه چي مسخره است كه اگه بهش نخندي خودتو خفه كردي.
۱: منم هميشه ميخواستم يه درخت و يه كروكوديل و يه آبشار توي اتاقم داشته باشم.
۲: غروب خورشيدو ديدم ... زندگيمو داره معني ميده.
۱: پس چرا اعصابشونو بهم ريختيم با اين مطلبي كه نوشتيم؟
۲: معلومه ... چون دوست دارن هم چمن و هم آسمون و هم همه چي سياه باشه ... ولي كور خوندن!
۱: آره كور خوندن.
۲:  ... كور خوندن ...